Vrijheid wordt vaak gezien als iets dat buiten ons ligt. Vrij zijn betekent geen beperkingen hebben. Geen regels. Geen obstakels.
Maar is iemand zonder gevangenismuren altijd vrij?
Er zijn mensen die buiten leven, maar gevangen zitten in angst, boosheid, schuldgevoel of oude overtuigingen. En er zijn mensen die beperkt zijn in hun omstandigheden, maar innerlijke vrijheid ervaren.
Tijdens mijn werk met gevangenen ontdekte ik dat achter ieder verhaal een mens aanwezig blijft. Niet alleen een daad. Niet alleen een fout uit het verleden. Niet alleen een label dat de samenleving heeft gegeven.
Wanneer iemand alleen wordt gezien als zijn verleden, wordt verandering bijna onmogelijk.
Maar wanneer iemand opnieuw wordt gezien als mens, ontstaat ruimte voor herstel.
Vrijheid begint misschien niet bij het verwijderen van alle beperkingen. Vrijheid begint bij een andere manier van kijken.
Naar jezelf. Naar anderen. Naar het leven.
De vraag is daarom niet alleen: Hoe krijgen we mensen vrij?
Maar ook: Welke delen van onszelf houden wij nog gevangen?